Art Watch

In de kunstwereld werkt men dikwijls in vertrouwen: afspraken verlopen al eens mondeling, men gaat er vanuit dat engagement volstaat om op respect te kunnen rekenen, de informele aanpak lijkt de meest flexibele, enzovoort. In vele gevallen loopt dit ook prima. Helaas is deze vertrouwenscultuur ook erg vatbaar voor misbruik en uitbuiting, dat merken we als vakbond voortdurend aan de klachten die we krijgen. Tevens merken we dat dit onrecht doorgaans ook in de doofpot verdwijnt en dat gebrek aan transparantie houdt een toxische omgang in stand. Om die reden willen we als ACOD Cultuur via deze online tool ART WATCH een platform bieden om wat misloopt te signaleren. Geen contract? Niet betaald? Discriminatie? Geen arbeidsreglement? Afspraken niet nagekomen? Ander onrecht? Breng ons op de hoogte van onregelmatigheden en dan bekijken we samen hoe we het aanpakken en eventueel publiek maken. Doorbreek de zwijgcultuur in het belang van anderen die na u mogelijks met dezelfde miserie opgeschept geraken. Luid de klokken!


“Phillip Van den Bossche, de directeur- conservator van Mu.ZEE heeft beslist om andere professionele uitdagingen aan te gaan”,  lezen we in de kranten. De juiste versie: het jarenlange wanbeheer kon niet blijven gedijen. Gatz wist dat je een negatieve audit (die via een provinciale doofpot in de schuif was beland) en een vernietigend verslag van een coachingstraject dat er op volgde, niet kan negeren zonder vroeg of laat als minister ook mee verantwoordelijk gesteld te worden. Als er iets in de kunstensector – na o.a. het protest tegen het leiderschap en gedrag van Jan Fabre – veranderd is, is het dat: een toxische beleidscultuur kan niet zomaar blijven duren.


*Het Frans Masereel Centrum in Kasterlee heeft er een gloednieuw paviljoen bij. Cultuurminister Sven Gatz kwam op 10 februari 2019 officieel het lintje knippen.

Op dat feestje kwam evenwel niet aan bod dat heel wat ex-collega’s niet te spreken zijn over het personeelsbeleid van directeur Sofie Dederen. Enkele medewerkers vertrokken zelf vanwege pestgedrag en de aanhoudende negativiteit. Het personeelsverloop is opvallend hoog.

Er wordt ons gemeld dat de leidinggevende erg autoritair te werk zou gaan, zou roepen bij conflicten om zich vervolgens bewust niet-communicatief op te stellen. Anderen werden ontslagen nadat er hen eerst een onredelijk en onhaalbaar werkschema werd opgelegd. Mails zouden meegelezen worden, situaties verdraaid, Burn-outs als resultaat, men zou gezocht hebben naar misstappen om een negatieve evaluatie te stofferen. Kortom, een gevoel van onrecht en willekeur heerst. En van gebroken beloftes.

Een aantal medewerkers heeft dit reeds gemeld aan de vertrouwenspersoon en er werd meermaals klacht neergelegd bij de verantwoordelijke diensten van CJM.  Helaas,  zonder resultaat, vinden de ex-collega’s: er volgde geen risico-analyse, er kwam geen coaching tegen pestgedrag, geen maatregelen om de zakelijke coördinatie aan anderen over te laten of het falende personeelsbeleid mee op te volgen.

Als u het ons vraagt: gebrek aan fair practice zou een doorslaggevend criterium moeten zijn bij de beoordeling van subsidiedossiers. Dit moet aangepakt. Als de overheid haar verantwoordelijkheid niet opneemt, dan blijven toxische beleidsculturen duren.

UPDATE: de administratie pakte intussen het probleem aan, er is in mei 2019 een crisismanager aangesteld en er komen vacatures.


* Music Hall toert vanaf december 2018 met Scrooge, the Musical. Ze nemen het verhaal van de vrek wel heel letterlijk: sommige muzikanten worden in te lage loonschalen betaald en ze moeten soms twee shows op één dag spelen voor dezelfde dagprijs. Om Dickens te citeren: fair practice? “A poor excuse for picking a man’s pocket every twenty-fifth of December!” said Scrooge, buttoning his great-coat to the chin.”


* Party Fun vraagt jonge mensen als freelancer om een exclusiviteitsovereenkomst voor twee jaar te ondertekenen waarin ze zich ertoe verbinden om een vast aantal weekends te komen werken tegen een onkostenvergoeding (KVR, kleine vergoedingsregeling). De vereiste seizoensgebonden beschikbaarheid is weinig fun: wie verlof wil nemen en geen toestemming krijgt, of de samenwerking vroeger wil beëindigen, moet een aanzienlijke schadevergoeding betalen.


*Klachten over seksueel grensoverschrijdend gedrag door dirigent Pieter Jan Leusink zouden meermaals door de bedrijfsleiding terzijde zijn geschoven. Zie hier.


* De decaan van KASK, School of Arts Gent, Wim De Temmerman, maakt zich schuldig aan pesterijen en intimidatie van personeelsleden.  We ontvingen meerdere getuigenissen van ex-medewerkers, sommigen wilden getuigen voor de camera.

UPDATE: maandag 13 mei kondigde Wim De Temmerman aan dat hij zichzelf niet zal opvolgen als decaan van Kask Hogeschool. De interne druk werd te groot. Tientallen medewerkers en (gast)docenten hebben de vorige jaren de pesterijen en machtsspelletjes moeten ondergaan, ze zijn ontmoedigd, gebruuskeerd of gekraakt vertrokken. Proficiat aan de vakbondsafgevaardigden die een stevig dossier wisten uit te bouwen dat het bestuur van de Hogent niet langer kon negeren. Rechtvaardigheid is haalbaar als er samenwerking is.

 


* Als je als vakbonden samen een verzoek communiceert aan een directie en dat naar goeie gewoonte ondertekent met de omschrijving ‘het gemeenschappelijk vakbondsfront’ kan dit al eens op verrassende reacties onthaald worden. Vakbonden die samen op één lijn staan, eerder dan verspreide slagorde, dat is natuurlijk geen evidentie. Zo repliceerde de intendant Gunther Broucke (Brussels Philharmonic), overheidsmanager van het jaar 2016, met een ventilerende kwinkslag als volgt:

“We leven in de 21ste eeuw. Ik zou gewoon, een beetje provocerend, willen vragen om eens na te denken over bepaalde bijzonder archaïsche omschrijvingen, zoals ‘het gemeenschappelijk vakbondsfront’. Dat is niet meer van deze tijd en past ook niet in de sfeer van onze organisatie – ik geef het gewoon mee ter overweging 🙂

Gunther – Chief-in-Command of the Allied Managerial Forces


* Jan Fabre cureert de tentoonstelling Het Vlot in Oostende en krijgt daar van de burgemeester een recordbedrag voor van 130.000 euro exclusief allerlei extra’s.  Graaicultuur en wanbeheer met belastinggeld, zeg maar, terwijl veel cultuurwerkers onderbetaald worden. Er is naast een minimumloon ook nood aan een maximumloon.
[link]


Ook een melding maken? Klik hier!