Van Gent tot Brussel: cultuur onder vuur
Van Gent tot Brussel: cultuur onder vuur – ACOD Cultuur trekt aan de alarmbel
In Gent wordt 1,5 miljoen euro per jaar weggesneden uit de cultuursector, goed voor een daling van 13% op de werkingsmiddelen.
In Brussel wordt zelfs 20% bespaard, met rechtstreekse gevolgen voor onder meer het Théâtre Royal du Parc en de KVS.
Twee steden die zichzelf graag profileren als cultuurhoofdsteden, maar in de praktijk kiezen voor besparing, afbraak en afschuiven.
Cultuur als sluitstuk van het begrotingsbeleid!
In Gent is de kandidatuur voor Culturele Hoofdstad van Europa 2030 afgewezen. Maar wat doet het stadsbestuur? In plaats van de culturele sector , de mensen die die kandidatuur mogelijk maakten te ondersteunen, wordt er fors in gesnoeid.
“Gent blijft geloven in de kracht van cultuur”, klinkt het. Maar dat geloof stopt blijkbaar zodra het geld kost. Renovaties worden geschrapt, plannen opgeborgen, jobs bedreigd. Ambitie maakt plaats voor afbraak.
In Brussel zien we hetzelfde scenario. Een brutale besparing van 20%, en instellingen die te horen krijgen dat ze maar hun eigen reserves moeten aanspreken om het begrotingstekort op te vangen, het gaat over een tekort veroorzaakt door politieke keuzes van de meerderheid zélf. Alsof kunstenaars en culturele huizen de rol van boekhouder moeten overnemen. En de timing? Die is gekend: vlak voor de zomervakantie, wanneer protest moeilijker te organiseren is. Bewust en doorzichtig… briljant in zijn “lafheid”
Een politiek van schijn en stilte
Beide stadsbesturen spreken graag over de “kracht van cultuur”, “sociale cohesie” en “Europese waarden”. Maar achter die holle termen schuilt een harde realiteit: personeel in onzekerheid, jonge makers zonder kansen, een publiek dat minder toegang krijgt. Terwijl cultuur broodnodig is in tijden van polarisatie, crisis en maatschappelijke vermoeidheid, wordt ze behandeld als een overbodige kost.
ACOD Cultuur noemt deze aanpak wat ze is: visieloos, kortzichtig en onrechtvaardig.
Cultuur is géén kostenpost. Cultuur is noodzaak.
ACOD Cultuur blijft, ondanks deze aanvallen, geloven in wat cultuur wérkelijk is: een ruimte voor ontmoeting, reflectie, verbeelding en verzet. In deze verwarrende tijden hebben mensen verbinding nodig. Kunstenaars hebben ondersteuning nodig. De sector heeft toekomst nodig. Niet later. Niet symbolisch. Nu!
We eisen dat stadsbesturen stoppen met het doorschuiven van hun eigen beleidsfouten naar de mensen die elke dag zorgen voor inhoud, creativiteit en samenhang.
Géén mooie woorden zonder middelen.
Géén culturele steden zonder cultuurwerkers.
Géén beleid zonder rechtvaardigheid.
Van Gent tot Brussel: de cultuursector staat recht. Deze strijd geven we niet op.
